Reggia di Venaria Reale to największa z rezydencji królewskich Sabaudii i jeden z wielkich barokowych pałaców Europy. Książę Karol Emanuel II Sabaudzki zlecił jej budowę w 1658 roku jako pałac myśliwski; w ciągu następnego stulecia rozrosła się w kolosalną barokową rezydencję rywalizującą z Wersalem, zaprojektowaną przez Amedea di Castellamonte, Michelangela Garove, a przede wszystkim Filippa Juvarre, którego 80-metrowa Galleria Grande (często nazywana Gallerią di Diana) jest najbardziej charakterystycznym pomieszczeniem pałacu.
Kompleks obejmuje około 80 000 metrów kwadratowych pałacu, 60 hektarów ogrodów formalnych oraz przyległy park La Mandria — niegdyś królewski rezerwat myśliwski, obecnie park regionalny z Castello della Mandria, mniejszą rezydencją, w której później mieszkał Wiktor Emanuel II ze swoją drugą żoną Rosą Vercellana. Reggia i Castello della Mandria dzieli około 2,5 km, a najłatwiej zwiedzić je razem w ciągu całego dnia.
UNESCO wpisało Venarię na listę światowego dziedzictwa w 1997 roku jako część seryjnego obiektu „Rezydencje Królewskiego Domu Sabaudii” (nr 823), który grupuje główne pałace sabaudzkie wokół Turynu pod jednym wpisem. Restauracja Reggii — ukończona w 2007 roku po jednym z największych projektów restauracji kulturowej we współczesnej historii Europy — przekształciła kompleks z podupadłych koszar wojskowych z powrotem w działający pałac królewski otwarty dla publiczności.
Dla zagranicznych gości Venaria naturalnie łączy się z centrum Turynu: 13 minut pociągiem podmiejskim SFM z Torino Porta Susa na stację Reggia di Venaria, a następnie 500-metrowy spacer ulicą Via Andrea Mensa. Większość zagranicznych turystów przyjeżdża na pół dnia lub cały dzień z hotelu w Turynie; pozostałe sabaudzkie dziedzictwo Turynu — Palazzo Reale, Palazzo Madama, Stupinigi — objęte jest tym samym wpisem UNESCO i warto je połączyć, jeśli masz więcej niż jeden dzień w Piemoncie.